Słownik z hali montażowej

Dwanaście pojęć, którymi posługują się nasze artykuły — i monterzy przy pracy. Proces, w którym te terminy współgrają, opisuje artykuł o dziewięciu krokach montażu.

folia termokurczliwa

Folia, której kształt dopasowuje się do krzywizny szyby przez kontrolowane podgrzanie. Dzięki temu płaski arkusz kładzie się na wypukłym szkle bez fałd — to fundament całego montażu samochodowego.

opalarka

Narzędzie wytwarzające strumień gorącego powietrza o temperaturze sięgającej 600 °C, używane do formowania folii na zewnętrznej stronie szyby. Jej obsługa to najbardziej rzemieślniczy element procesu.

aplikacja na mokro

Klejenie folii na szybę zroszoną płynem aplikacyjnym, który chwilowo dezaktywuje klej i pozwala pozycjonować folię. Klej wiąże dopiero po wyciśnięciu płynu raklą.

płyn aplikacyjny

Roztwór wody z łagodnym detergentem (w warsztatach — dedykowane koncentraty), rozpylany na szybę i klej podczas aplikacji. Jego resztki odparowują w okresie sezonowania.

rakla

Elastyczna wygładzarka, którą wyciska się płyn spod folii — pasmo po paśmie, od środka ku krawędziom. Od techniki pracy raklą zależy, czy pod folią zostaną kieszenie płynu.

sezonowanie folii

Okres od kilku dni do dwóch tygodni po montażu, w którym płyn aplikacyjny odparowuje, a klej osiąga pełną przyczepność. W tym czasie nie opuszcza się szyb i nie myje folii.

hard coating

Twarda powłoka wierzchnia folii chroniąca przed przetarciami codziennej eksploatacji. Nie chroni przed ostrzami i skrobaczką — szron od wewnątrz usuwa się nawiewem, nie narzędziami.

docięcie przy uszczelce

Finalne przycięcie folii wzdłuż krawędzi szyby z równym, drobnym odstępem. Zbyt ciasne docięcie „na styk” to częsta przyczyna odchodzących krawędzi.

szyba o podwójnej krzywiźnie

Szyba wygięta w dwóch płaszczyznach jednocześnie — typowo tylna. Wymaga pełnego formowania opalarką; to na niej kończy się większość samodzielnych montaży.

pleksi (PMMA) i poliwęglan

Tworzywa stosowane zamiast szkła w niektórych elementach (małe tylne szybki, nadstawki). Miękną przy ok. 100–160 °C, więc nie znoszą formowania opalarką — folię termokurczliwą wyklucza to z użycia.

ścieżki grzewcze

Linie grzejne na wewnętrznej stronie tylnej szyby, leżące pod folią. Przy montażu i demontażu wykluczają pracę ostrzami; ich ciągłość sprawdza się przy odbiorze, włączając ogrzewanie.

klej akrylowy

Warstwa klejąca folii okiennych — aktywowana przez wyciśnięcie płynu aplikacyjnego, pełną siłę osiąga po sezonowaniu. Wrażliwa na amoniak, dlatego płyny amoniakalne są zakazane w pielęgnacji.